روز حسرت
درباره سایت
امکانات وب
دیگه نمیخواستم چیزی بنویسم دیگه تحمل نوشتن رو برای مخاطبی که دیگه ندارمش رو نداشتم ضعیف ترو دل شکسته ترو افسرده تر از اونی هستم که بخوام مثل قدیما فکر کنم حرف بزنم بنویسم برنامه ریزی کنم ارزو کنم و حتی چیزی رو بخوام بدست بیارم و تلاش کنم اما خاطرات خیلی بهم فشار اوردن و ذره ذره وجودمو گرفتن هرچقدر هم سعی کنی فراموش کنی همچیو اما یه شب تو تنهایی افکار جوری بهت حمله میکنن که تو فقط تسلیمی اون موقع اس که یه بغض خفت میکنه و دوس داری همچی برگرده و جوری که تو میخوای بشه دوس داری بیدار شی و ببینی همچی درسته و اونی که خواستیش و خواستت کنارت خوابه و چه ارامشی عظیم تر از این احساس وجود داره؟
خدایا چرا زندگی بعضی ادمات به خواب شبیه و خوابی که میبینن بیشتر شبیه به زندگی هست که حقشون بوده شاید مشکل اینجاس که همه فراموش کردن و هیچکس یادش نمیاد حرفاشو قول هاشو و عجیب تر از همه اینکه خواسته های خودش رو هم فراموش کرده میگن هر شخصی با شخص دیگه فرق داره چون هیچوقت شرایط یکسان در دو انسان وجود نداره اما من میگم هرکس با خودش هم فرق داره چون از یه جایی به بعد خودش خودشو فراموش میکنه و تبدیل میشه به یه ادم دیگه با هدف های متفاوت خلق و خو های متفاوت و معیار های متفاوت شاید این دلیل طلاق ها و جدایی های امروزه باشه اما گاهی این وسط میان این همه کش مکش بین احساسات و عقل ادم ها در گوشه و کناری ناگهان دلی شکسته شه از بی تفاوتی ها و از کنار گذاشته شدنش توسط ادمای اطراف متغیرش...
این روز ها با دل تنگی سرو کله میزنم با تنهایی کنار میایم و در برزخی بی انتها میان امید و ناامیدی عذاب میکشم جایی که تمام تخیلات و احساسات ادم سعی در امیدوار کردن من دارند ولی منطق و عقل محکم بر سر اینکه دیگه هیچ امیدی وجود ندارد ایستاده اند و با پوزخندی به تمام امیدواری هایم میگوند که همچیز تمام شده است ولی با وجود تمام عذاب این روزهایم به قول دوستم دل بر انسان حکمرانی میکنه نه عقل و من با تمام چیزهایی که دیده ام و شنیده ام باز هم امیدوارم هرچند احمقانه هرچند مسخره اما گوشه ای از ذهنم با خودم میگم که هیچ چیز غیر ممکن نیست هرچند احتمالش یک هزارم یک صد هزارم و یا حتی کمتر باشه ولی من به همونم دلخوش شده ام و تا جای من نباشه کسی نمیتونه درک کنه منو پس میذارم همین قدر دلخوشی و امید در وجودم باقی بمونه و انتظار کشنده همراهم باشه و سعی میکنم کنار بیام شاید گذشت زمان یه روزی همه چیز رو درست کرد و فقط شاید...
پ.ن : شد سومین سالی که بهترین روز هر ادمی برای من شد بدترین روز عمرم دل گیر ترین روز عمرم ایرادی نداره تو خوب زندگی کن به خدا راضی نیستم عذاب بکشی این حرفارم بخاطر این زدم که از دیشب دلم بدجور گرفته بود بیشتر واسه خالی کردن خودم تایپ کردم نه چیز دیگه ای اما اگه یه روزی یه جوری حتی ۵۰ سال دیگه احساس کردی بهم نیاز داری یا احساس کردی تنهایی یا کمک خواستی یا هرچی واقن هرچی به همون خدا قسمت میدم تا اخرین لحظه عمرم هر لحظه که اراده کنی من در کنارتم و این بار بدون توقع بدون خواسته ای و بدون دغدغه پس نگران هیچ چیز نباش...مراقب خودت باش و از ته قلب شکسته ام ارزوی خوشبختی دارم برات
عاشق همشگیت ایمان
برچسب:
نویسنده: الینا رحیمی